Drodzy forumowicze i goście!

W związku z "wysypem" reklamodawców informujemy, że konta wszystkich nowych użytkowników, którzy popełnią jakąkolwiek formę reklamy w pierwszych 3-ch postach, poza przeznaczonym na informacje reklamowe tematem "... kryptoreklama" będą usuwane bez jakichkolwiek ostrzeżeń. Dotyczy to także użytkowników, którzy zarejestrowali się wcześniej, ale nic poza reklamami nie napisali. Posty takich użytkowników również będą usuwane, a nie przenoszone, jak do tej pory.
To forum zdecydowanie nie jest i nie będzie tablicą ogłoszeń i reklam!
Administracja Forum

To ogłoszenie można u siebie skasować po przeczytaniu, najeżdżając na tekst i klikając krzyżyk w prawym, górnym rogu pola ogłoszeń.

Uwaga! Proszę nie używać starych linków z pełnym adresem postów, bo stary folder jest nieaktualny - teraz wystarczy http://www.cheops4.org.pl/ bo jest przekierowanie.


/blueray21

MELANINY - NIEDOCENIONA ENERGIA ORGANIZMU

cedric
Posty: 3088
Rejestracja: sobota 10 mar 2018, 21:53
x 57
x 50
Podziękował: 1855 razy
Otrzymał podziękowanie: 4141 razy

MELANINY - NIEDOCENIONA ENERGIA ORGANIZMU

Nieprzeczytany post autor: cedric » niedziela 24 lis 2019, 16:27

O melaninach było kilka komentarzy na forum, ale zasługuja chyba na osobny wątek.

https://raypeatforum.com/community/thre ... far.24366/

Jakie poza mitochondriami źródło energii wykorzystują komórki ?
Odpowiedź: Melaninę przede wszystkim
Dyskusja w temacie „Metabolizm” rozpoczęta przez tonto, 14 czerwca 2018 r.

"Nie spodziewałem się zakończenia tego artykułu ... coś do rozważenia, jeśli coś nie ma sensu. Myślę, że to podtrzymuje argumenty RP za światłem słonecznym i brakiem stresem . Myślę, że prawdopodobnie zawyżają% tego, w jaki sposób komórki uzyskują energię, ale interesujące, nawet jeśli melanina stanowi ponad 20% energii komórkowej w porównaniu z oddychaniem mitochondrialnym. Jest to również czynnik mierzący podstawowe przemiany materii - kalorymetria pośrednia wykorzystuje formę O2 do wychodzenia CO2, która nie uwzględnia produkcji energii melaniny, czyli wychodzenia fotonu z energii chemicznej. Jednak bezpośrednia kalorymetria (wydzielane ciepło) nadal działałaby, jak sądzę (i temperatury ciała do pewnego stopnia).

„Obecnie biologia komórki opiera się na glukozie jako głównym źródle energii. Komórkowe szlaki bioenergetyczne stały się niepotrzebnie złożone, aby wyjaśnić, w jaki sposób komórka jest w stanie wytwarzać i wykorzystywać energię z utleniania glukozy, gdzie mitochondria odgrywają ważną rolę rola poprzez fosforylację oksydacyjną. Podczas opisowego badania trzech głównych przyczyn ślepoty na świecie, zdolność melaniny do przekształcania energii świetlnej w energię chemiczną poprzez dysocjację cząsteczki wody została odkryta. Początkowo, w ciągu 2 lub 3 lat; próbowaliśmy aby połączyć nasze ustalenia z szeroko akceptowanymi szlakami metabolicznymi opisanymi już w bazach danych szlaków metabolicznych, które zostały opracowane w celu gromadzenia i organizowania aktualnej wiedzy na temat metabolizmu rozproszonej w wielu artykułach naukowych. Jednak po pierwsze, literatura na temat metabolizmu jest obszerna, ale rzadko dostępne są rozstrzygające dowody, a po drugie, można by oczekiwać tych baz danych zawierać w dużej mierze te same informacje, ale wręcz przeciwnie. W przypadku najwyraźniej dobrze zbadanego procesu metabolicznego cyklu Krebsa, który został opisany już w 1937 roku i znajduje się w prawie każdym programie nauczania biologii i chemii, istnieje znaczna różnica zdań między co najmniej pięcioma bazami danych. Z prawie 7000 reakcji zawartych łącznie w tych pięciu bazach danych tylko 199 zostało opisanych w ten sam sposób we wszystkich pięciu bazach danych. Zatem próba zintegrowania energii chemicznej z melaniny z rzekomo dobrze znanymi ścieżkami bioenergetycznymi jest łatwiejsza niż zrobiona; a brak konsensusu w sprawie sieci metabolicznej stanowi barierę nie do pokonania. Po latach nieudanych wyników w końcu zdaliśmy sobie sprawę, że energia chemiczna uwalniana przez dysocjację cząsteczki wody przez melaninę stanowi ponad 90% zapotrzebowania energetycznego komórki. Odkrycia te ujawniają nowy aspekt biologii komórki, ponieważ glukoza i ATP mają funkcje biologiczne związane głównie z biomasą, a nie z energią. Nasze odkrycie dotyczące nieoczekiwanej wewnętrznej właściwości melaniny do przekształcania energii fotonu w energię chemiczną poprzez dysocjację cząsteczki wody, roli, którą rzekomo odgrywają jedynie rośliny chlorofilowe, poważnie kwestionuje świętą rolę glukozy, a tym samym mitochondriów jako głównego źródła energii i moc dla komórek ”.

Herrera, A.S., Del C A Esparza, M., Md Ashraf, G., Zamyatnin, A.A., Aliev, G., 2015. Jakie byłoby źródło energii komórki poza mitochondriami? Cent Nerv Syst Agents Med Chem 15, 32–41.
0 x



cedric
Posty: 3088
Rejestracja: sobota 10 mar 2018, 21:53
x 57
x 50
Podziękował: 1855 razy
Otrzymał podziękowanie: 4141 razy

Re: MELANINY - NIEDOCENIONA ENERGIA ORGANIZMU

Nieprzeczytany post autor: cedric » niedziela 24 lis 2019, 16:48

https://www.sciencemag.org/news/2014/03 ... le-streets

Postaw na czarny. Gołębie o ciemniejszych kolorach mogą być w stanie lepiej odtruć metale ciężkie z krwiobiegu niż ich jaśniejsze rodziny, co prowadzi do ich rozpowszechnienia w środowisku miejskim.

Dlaczego Ciemne Gołębie rządzą na ulicach
Przez Sid PerkinsMar. 25, 2014, 20:15

Nowe badania sugerują, że pigmenty w piórach ptaków o ciemnym upierzeniu mogą pomóc zwierzętom pozbyć się krwi z toksycznych metali, a tym samym lepiej przetrwać w obszarach miejskich lub innych zanieczyszczonych obszarach. Chociaż odkrycie może pomóc wyjaśnić większy odsetek ciemniejszych gołębi w miastach, niektórzy badacze sugerują, że inne czynniki mogą odgrywać większą rolę.

Melanina pigmentowa w swojej najczęstszej postaci zapewnia czarny i brązowy kolor skórze, piórom i włosom. Wiąże się także z jonami metali, takimi jak cynk i ołów, mówi Marion Chatelain, teoretyczny ekolog na uniwersytecie Pierre i Marie Curie w Paryżu. Wcześniejsze badania sugerują, że populacje ptaków narażone na wyższe poziomy tych metali ciężkich składają mniej jaj i mają zmniejszoną płodność u samców.

Jeśli melanina rzeczywiście zapewnia ptakom możliwość usunięcia metali ciężkich z krwiobiegu, pigment może dać ciemniejszym ptakom przewagę ewolucyjną w stosunku do jasnych osobników, które nie mogą tak skutecznie detoksykować, sugeruje Chatelain. Zgodnie z tym pojęciem ptaki o ciemnych kolorach mogłyby lepiej pozbyć się szkodliwych substancji, które wiążą się z pigmentami podczas wzrostu piór, a tym samym są usuwane z krwiobiegu. Z pokolenia na pokolenie miałyby więcej piskląt niż lżejsze ptaki, co z czasem doprowadziłoby do wzrostu ich odsetka w populacji. Rzeczywiście, mówi Chatelain, wcześniejsze badania wykazały większy odsetek ptaków o ciemniejszych kolorach w obszarach miejskich.


Więc Chatelain i jej koledzy sprawdzili, czy melanina naprawdę może dać gołębiom miejskim przewagę detoksykacyjną. Schwytali 97 gołębi pocztowych (Columba livia) na wysoce zurbanizowanych przedmieściach Paryża i trzymali je w klatkach na zewnątrz przez 1 rok, karmiąc je dietą z kukurydzy, pszenicy i grochu. Naukowcy zmierzyli stężenie cynku i ołowiu w dwóch dużych piórach usuniętych ze skrzydeł każdego ptaka, gdy zostały po raz pierwszy złapane, a następnie zrobili to samo rok później w przypadku piór zastępczych, które wyrosły z tego samego pęcherzyka.

W roku niewoli ptaków poziom cynku w piórach spadł z początkowej średniej wynoszącej 328 części na milion do 89 ppm. Co więcej, po 1 roku ciemniejsze gołębie w grupie (mierzone procentem powierzchni skrzydła pokrytej ciemnymi piórami) miały wyższe stężenia cynku w piórach niż jaśniejsze gołębie, jak podają dziś naukowcy w Internecie w Biology Letters. Sugeruje to, że karmione tą samą dietą i trzymane w tych samych warunkach ciemniejsze ptaki usuwają więcej cynku - i ewentualnie innych szkodliwych metali ciężkich - z krwiobiegu niż ptaki o jasnych kolorach. Zamknięte w piórach i poza krwiobiegu, metale ciężkie mają znacznie mniejsze szanse wpływania na zdrowie ptaków.

Chociaż odkrycie to stanowi wsparcie dla hipotezy zespołu, przyszłe analizy, w tym bezpośrednie pomiary poziomów metali ciężkich w krwioobiegu ptaków, prawdopodobnie zapewnią lepszą ocenę, mówi Chatelain.

„Chociaż pomysł jest miły, nie jestem jeszcze do końca przekonany”, mówi Marcel Eens, ekolog behawioralny z Uniwersytetu w Antwerpii w Belgii, który badał również wpływ metali ciężkich na zdrowie u ptaków. Sugeruje, że bez rozstrzygających danych na temat poziomów toksycznych metali we krwi brakuje dowodów na to pojęcie. Ponadto twierdzi, że ponieważ ptaki tylko topią się lub zrzucają i zastępują pióra, raz w roku jest bardzo mało prawdopodobne, aby w znacznym stopniu zdetoksyfikowały swoją krew w bardzo zanieczyszczonym obszarze.

Zamiast tego sugeruje, że występowanie ptaków o ciemnych kolorach w obszarach miejskich może wynikać z innych czynników. Na przykład badania wskazują, że ciemniejsze ptaki są odważniejsze i bardziej agresywne - cechy, które równie dobrze mogłyby wyjaśnić ich względny sukces w konkurencyjnym środowisku miejskim.

Opublikowany w: Biologia Ewolucja Rośliny i zwierzęta Urbana Planeta

Sid Perkins
Sid jest niezależnym dziennikarzem naukowym.
0 x



cedric
Posty: 3088
Rejestracja: sobota 10 mar 2018, 21:53
x 57
x 50
Podziękował: 1855 razy
Otrzymał podziękowanie: 4141 razy

Re: MELANINY - NIEDOCENIONA ENERGIA ORGANIZMU

Nieprzeczytany post autor: cedric » niedziela 24 lis 2019, 17:23

Melaniny a brak tlenu

http://medcraveonline.com/MOJCSR/MOJCSR-02-00031.php

Niespodziewana zdolność melaniny do przekształcania energii świetlnej w energię chemiczną i zaskakująca tolerancja na anoksję chrysemys picta
Arturo Solis Herrera
Centro de Estudios de la Fotosintesis Humana, Meksyk

Korespondencja: Arturo Solis Herrera, Centro de Estudios de la Fotosintesis Humana, Meksyk, tel. 014499160048, 014499150042

Otrzymano: 19 lipca 2015 r. | Opublikowano: 24 sierpnia 2015 r

Cytowanie: Herrera AS. Nieoczekiwana zdolność melaniny do przekształcania energii świetlnej w energię chemiczną i zaskakująca tolerancja na anoksję chrysemys picta. MOJ Cell Sci Rep. 2015; 2 (3): 74-79. DOI: 10.15406 / mojcsr.2015.02.00031

 ściągnij PDF

Abstrakt
Tlen jest uważany za kluczowy dla prawie całego życia na Ziemi, ponieważ jest końcowym akceptorem elektronów, który teoretycznie umożliwia fosforylację oksydacyjną mitochondriów, a tym samym produkcję energii. Beztlenowe źródła energii mogą tylko tymczasowo dostarczać ATP i utrzymywać funkcję komórkową przed wyczerpaniem substratu, niedoborem energii lub zatruciem produktu końcowego, które zagrażają przetrwaniu. U większości kręgowców granice tolerancji na anoksję są krótkie, rzędu kilku minut, ze względu na pilną zależność (teoretycznie) serca i ośrodkowego układu nerwowego od ciągłego dostarczania O2.

Ponieważ ponad 50% energochłonnych procesów komórki normoksycznej, zwłaszcza neuronu, można wytłumaczyć przez pompowanie jonów, zmniejszenie wycieku jonów przez membranę może w znacznym stopniu przyczynić się do oszczędności energii. Teoretycznie moc do wnętrza komórki zależy od ATP, ale w świetle naszego odkrycia wewnętrznej właściwości melaniny przekształcamy energię światła w energię chemiczną za pomocą dysocjacji cząsteczki wody, uważamy, że poziomy ATP ; zależą prawie całkowicie od energii emanującej z melaniny.

Cel rozpoznania zdolności malowanego żółwia, tolerowania długich okresów niedotlenienia, nawet miesięcy, poprawi nasze zrozumienie patofizjologii i postępów w strategiach terapeutycznych w chorobach, które można zaklasyfikować jako zdarzenia niedotlenienia poważnie wpływające na ludzi, takich jak mózg. zdarzenia naczyniowe.

Słowa kluczowe: melanina, fotosynteza, anoksja, niedotlenienie, chrysemys picta

Skróty
RER, szorstkie retikulum endoplazmatyczne; SER, gładka siateczka endoplazmatyczna

Wprowadzenie
Tlen cząsteczkowy (O2) jest niezbędny do życia kręgowców. Uderzające jest to, że niektóre gatunki są w stanie przetrwać okresy trwające kilka miesięcy w warunkach beztlenowych i są w stanie odzyskać pełną funkcję pod koniec tego czasu, gdy O2 jest przywracany. Żółw słodkowodny Chrysemys picta jest dobrze zbadanym przykładem. Zimą spędza długie okresy w oblodzonych stawach bez dostępu do powierzchni, często w wodzie lub błocie z niewielką ilością O2 lub bez niej.

Malowany żółw, w warunkach eksperymentalnych, może przetrwać ciągłe zanurzenie w wodzie zrównoważonej azotem w temperaturze 3 ° C przez ponad 4 miesiące.1 Ta niezwykła odporność na niedotlenienie przyciągnęła wiele uwagi, dlatego była przedmiotem wielu badań, w których próbowałem to wyjaśnić.

Uważa się, że niski wskaźnik metabolizmu jest kluczowym elementem tolerującym tak przedłużającą się anoksję. Będąc eptotermicznym gadem, jego metabolizm wynosi zaledwie 10-20% w porównaniu do ssaka o podobnej temperaturze i wielkości. W niskich temperaturach jego metabolizm zmniejsza się 2 do 3 razy na każdą temperaturę 10 ° C. W temperaturze 3 ° C metabolizm tlenowy spada do około 0,1% w stosunku do ssaka. W stanie beztlenowym metabolizm jest 10 000 razy mniejszy niż u ssaka podobnej wielkości. Liczby pokazują ogromne różnice między gadami i ssakami, jednak na poziomie biochemicznym różnice są subtelne, nie wyjaśniają takiej rozbieżności. Co więcej, gady ze skorupkami to te, które najbardziej opierają się na anoksji, a nie gady bez łusek.

Niski wskaźnik metabolizmu spowalnia gromadzenie się kwaśnych produktów końcowych. Jednak tak osłabiony metabolizm teoretycznie powinien być w stanie dostarczyć żółwowi niezbędną energię podczas niedotlenienia hibernacji. W tym stanie zwierzęta reagują na bodźce i okresowo poruszają się bardzo powoli.

Dowody eksperymentalne z anoksycznych żółwi wskazują na skoordynowane obniżenie wskaźników zarówno wykorzystania ATP, jak i produkcji ATP. Poziomy ATP w komórkach pozostają stabilne podczas długich okresów anoksji; zaangażowane mechanizmy są jednak nadal nieznane. Badania nad żółwiami beztlenowymi koncentrowały się głównie na mózgu ze względu na kluczowe znaczenie utrzymania funkcji tego narządu. Nie jest zrozumiałe, dlaczego mózg żółwia nie wykazuje niedotlenienia obserwowanego w mózgu ssaków. Wyjaśnienie, dlaczego u żółwia się nie zdarza, załamanie gradientów jonowych, podobnie jak u ssaków, jest słabo zrozumiałe i istnieją tylko skomplikowane teorie, które próbują to wyjaśnić. Dekodowanie sposobu ochrony tkanki nerwowej żółwia malowanego podczas anoksji umożliwiłoby zaprojektowanie strategii terapeutycznych mających zastosowanie do ludzi, ponieważ następstwem niedotlenienia lub niedotlenienia minut jest nawet poważne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego u ssaków i ludzi, pozostawiając trwałe następstwa.

Paradoksalne jest to, że niektóre białka zwiększają syntezę w sercu i wątrobie żółwia podczas niedotlenienia, jednocześnie zmniejszając produkcję i zużycie ATP występującego podczas niedotlenienia. Ponadto żółw teoretycznie podczas hibernacji zmienia swój metabolizm na beztlenowy, tj. wytwarzanie ATP poprzez glikolizę, która jest bardzo nieefektywnym szlakiem metabolicznym, ponieważ wymaga dużych ilości substratu w postaci glukozy lub glikogenu. Powyższe nie jest możliwe, aby wyjaśnić to w spójny sposób, chyba że weźmie się pod uwagę możliwość nieznanego innego źródła zasilania.

Wyzwaniem dla zwierząt tolerujących anoksję jest gromadzenie się wysokich stężeń mleczanu i związanego z nim obciążenia protonami. Niektóre gatunki ryb wytwarzają etanol jako główny beztlenowy produkt końcowy, jednak wszystkie cztery grupy kręgowców wytwarzają mleczan jako końcowy produkt glikolityczny. Gdy synteza ATP równa się hydrolizie ATP, hydroliza ATP wytwarza protony w stosunku 1: 1 z produkcją mleczanu.

Po 3-5 miesiącach eksperymentalnego zanurzenia w temperaturze 3 ° C poziomy krążącego mleczanu u żółwia mogą osiągnąć 150-200 mmol l-1. Obciążenie kwasem tej ilości mleczanu znacznie przekracza normalną zdolność buforowania płynów ustrojowych, a zatem wymaga znacznego dodatkowego buforowania, aby zapobiec śmiertelnej kwasicy. Obserwacje, że skorupa, najbardziej charakterystyczna cecha anatomiczna żółwia i szkielet żółwia służą jako źródła tego dodatkowego buforowania, a także pochłaniacza kwasu mlekowego, są jednak stosunkowo niedawnymi wyjaśnieniami niezwykłej tolerancji na żółwia anoksyjnego. , musimy wziąć pod uwagę melaninę obecną w skorupce.

Badacze, którzy badali zaskakującą siłę żółwia w anoksji, mają wspólną cechę polegającą na tym, że nie wzięli pod uwagę pigmentu pancerza, melaniny; odzwierciedlając powszechne nieporozumienie, które nie jest niczym innym jak prostym wbudowanym filtrem przeciwsłonecznym, który chroni nas przed niebezpiecznymi promieniami UV.

Zaskakująca zdolność malowanego żółwia do znoszenia niedotlenienia przez dłuższy czas była badana z różnych punktów widzenia, ale stałą w tych pracach jest brak zainteresowania cząsteczką melaniny w skórze i skorupie. Wydaje się, że naukowcy nie zwracają uwagi na nacisk natury na pancerz i skórę praktycznie wszystkich żółwi.

tło
W mózgu ssaków śmierć ekscytotoksyczna następuje w ciągu kilku minut od ekspozycji na warunki anoksyczne. Pobudzające neuroprzekaźniki, głównie glutaminian i dopamina, są szybko uwalniane, ponieważ bardzo złożony rząd komórek, np. neuron; wymaga pewnych dostępnych poziomów energii chemicznej w celu jej utrzymania, a gdy poziomy energii chemicznej zostaną obniżone, następuje znaczna dezorganizacja, a nawet zakłócenie wykorzystania ograniczonej dostępnej energii chemicznej; zmiany napływu wapnia są wyraźnym przykładem ogólnego braku równowagi. Podwyższenie poziomów przekaźników pozakomórkowych następuje w wyniku zmniejszenia wychwytu zwrotnego, a także wzrostu zarówno pęcherzykowego, jak i niezwiązanego z pęcherzykami. Spadek wychwytu zwrotnego można wytłumaczyć, ponieważ wychwyt zwrotny wymaga dostępnej energii chemicznej, a uwalnianie pęcherzykowe i pęcherzykowe również wymaga energii. Neurony są ogólnie postrzegane jako jedne z najbardziej wrażliwych na anoksję wszystkich komórek, chociaż ostatnie badania wykazały szeroką zmienność zdolności neuronów do tolerowania niedotlenienia, odzwierciedlając funkcję i stopień normalnie występującej hipoksji.

Żółwie słodkowodne z rodzajów Trachemys i Chrysemys są prawdziwymi beztlenowcami fakultatywnymi, zdolnymi do przetrwania od 48 godzin w temperaturze pokojowej do miesięcy (podczas zimowej hibernacji) przy całkowitym braku tlenu. 2 Zapobiegając deficytowi energii, mózg żółwia unika katastrofalny spadek poziomów ATP, który w neuronach ssaków powoduje rozpad homeostazy jonów komórkowych, uwolnienie pobudzających neuroprzekaźników i ekscytotoksyczną śmierć komórkową3. Taki wydłużony czas beztlenowego przeżycia nie jest kwestią ektotermii.

Żółw musi utrzymywać, przez kilka dni lub tygodni, integralność mózgu w stanie głęboko obniżonego metabolizmu o rząd wielkości niższym niż w normoksyce. Nie może to jednak polegać na zwykłym „wyłączeniu” mózgu, ponieważ funkcja i integralność sieci neuronowej muszą zostać utrzymane i być w stanie gotowości do wyzdrowienia.

Trachemys scripta był przedmiotem szeroko zakrojonych badań nad adaptacjami, które umożliwiają przetrwanie neuronów bez tlenu, ale żadne z opublikowanych badań nie bierze pod uwagę zawsze obecności melaniny, którą żółw ma głównie na skórze i skorupie, przynajmniej makroskopowo. Dlatego ich wnioski są mylące, skomplikowane i ostatecznie nie rozwiązują pytania. Zatem w żadnym momencie neurony żółwia nie doświadczają deficytu energii, który w przeciwnym razie stanowiłby przyczynę katastrofalnej śmierci komórki, ale można to wyjaśnić jako
spójne, jeśli dodamy do równania, nieprzewidziana właściwość melaniny przekształcania energii świetlnej w energię chemiczną za pomocą dysocjacji cząsteczki wody, takiej jak chlorofil w roślinach.

Transformacja energii światła w energię chemiczną

Pierwszy krok w roślinach można przedstawić następująco:
H2O (ciecz) → 2H2 (gaz) + O2 (gaz)

Tradycyjnie duża wartość tlenu cząsteczkowego powstaje w wyniku dysocjacji cząsteczki wody, ale naszym zdaniem produktem wartościowym jest wodór cząsteczkowy, ponieważ jest nośnikiem energii par excellence w całym wszechświecie, oprócz silnego działania przeciwutleniającego jest to bardzo przydatne w kategoriach biochemicznych; 4 z drugiej strony tlen jest toksyczny dla każdego stężenia, czego dowodem jest to, że rośliny wydalają go do atmosfery.

Do tej pory chlorofil był uważany za jedyną cząsteczkę biologiczną zdolną do przeprowadzenia takiej transformacji, ale teraz, gdy melanina pojawia się jako cząsteczka bioenergetyczna pierwszego rzędu, stary paradygmat chlorofilu jest rozbity na tysiące kawałków.

Melanina, chlorofil ssaka: Melanina, energia świetlna staje się energią chemiczną, 5 jak dzieje się w chlorofilu, ale jest tysiące razy bardziej wydajna, biorąc pod uwagę, że melanina pochłania całe spektrum elektromagnetyczne, to znaczy: od fal radiowych do promieni gamma, i chlorofil po prostu pochłania skrajne światło widzialne, niebieski i czerwony. Ponadto, w przeciwieństwie do chlorofilu, w którym dysocjacja wody jest nieodwracalna, w melaninie dysocjacja cząsteczki wody jest odwracalna, tj .: melanina przekształca ciekłą wodę w gaz i odwrotnie, co można przedstawić w następujący sposób :

H2O (ciecz) → 2H2 (gaz) + O2 (gaz) → H2O (ciecz) + 4e-
zarówno:
H2O (ciecz) ↔ 2H2 (gaz) + O2 (gaz) + 4e-


Na każde dwie nowo powstające cząsteczki wody generowane są 4 elektrony wysokoenergetyczne dzięki temu, co otrzymujemy podczas dysocjacji, a także przez ponowne tworzenie się cząsteczki wody. Część energii uwalnianej w wyniku dysocjacji cząsteczki wody jest wychwytywana przez cząsteczkę wodoru, która ją przenosi (ryc. 1). Ponieważ cząsteczka wodoru nie jest połączona z wodą, porusza się przez nią, a w przypadku komórki przewija się przez cytoplazmę, umożliwiając jej dotarcie do ostatniego rogu komórki (ryc. 2 i 3).

Kliknij tutaj, aby wyświetlić duży obraz
Rycina 1 Melanina uwalnia energię w formie symetrycznej we wszystkich kierunkach; poprzez rosnące sfery energetyczne, które różnią się między sobą stężeniami wodoru i tlenu oraz wody odtworzonej z elektronami o wysokiej energii. W rzeczywistości sfery same się powiększają; mamy je rozdzielone dla zachowania przejrzystości.
Kliknij tutaj, aby wyświetlić duży obraz
Ryc. 2 Dwuwymiarowy schemat komórki, pokazujący strategiczne położenie granulek melaniny głównie w przestrzeni okołojądrowej, które tworzą się i otaczają jądro komórkowe, stanowiące jego źródło energii, przypominają, że jądro komórkowe nie ma mitochondriów ani ATP, jak również szorstki retikulum endoplazmatyczne (fabryka komórek); to, co całkowicie otacza jądro i melanosomy, umożliwiając RER uchwycenie rosnących sfer energii, które emanują stale, noc i dzień z melaniny. Ze względu na to, że wodór cząsteczkowy nie łączy się z wodą, cząsteczka ta łatwo przemieszcza się przez cytoplazmat komórkowy zgodnie z prawami prostej dyfuzji, tym samym przechodząc przez cytoplazmat komórkowy, zalewając ją całkowicie i stale, a tym samym podczas przemieszczania H2; różne organelle mogą wychwytywać cząsteczki wodoru, wykorzystując ładunek energii i silny efekt przeciwutleniający.
Kliknij tutaj, aby wyświetlić duży obraz
Rycina 3 Trójwymiarowa reprezentacja aspektu, który miałby melanosomy otaczające jądro komórkowe.
Ten nieoczekiwany szlak bioenergetyczny pozwala nam dostrzec prawdziwą funkcję glukozy jako źródła łańcuchów węglowych, biomasy, ale nie energii, ponieważ nasze ciało przyjmuje energię światła, widzialną i niewidzialną; za pomocą dysocjacji cząsteczki wody, podobnie jak rośliny. Granulki melaniny są strategicznie umieszczane głównie w przestrzeni okołojądrowej (perikaryon) i całkowicie otaczają jądro komórkowe; co tłumaczy działanie tej organelli pomimo braku mitochondriów i ATP.

Z kolei przestrzeń okołojądrowa i ich melanosomy otoczone są szorstkim retikulum endoplazmatycznym (RER); pozwalając tej organelli na wychwytywanie cząsteczek wodoru, które emanują w sposób ciągły z melaniny, tworząc w ten sposób źródło energii, ponieważ RER nie ma w sobie mitochondriów ani ATP.

Melanina, gdziekolwiek jest, ma tę samą biologiczną rolę, produkcję energii. A w przypadku żółwia Trachemys i Chrysemys obecność melaniny w skorupce (ryc. 4) wyjaśnia jej niezwykłą odporność na niskie poziomy tlenu, ponieważ melanina ujawnia, że ​​żywe istoty są tworzone przez komórki niezależne od energii ze względu na zawartość melaniny . Energia pochodząca z melaniny u żółwi, która głównie pochodzi ze skorupy i skóry, ale nie wyłącznie, ponieważ w rzeczywistości wszystkie komórki mają melaninę w różnym stopniu; wystarczy, aby utrzymać system w warunkach beztlenowych.

Kliknij tutaj, aby wyświetlić duży obraz
Rycina 4 Żółwie to gady charakteryzujące się kostną lub chrzęstną skorupą rozwiniętą z żeber i działającą jak tarcza. Ta kopulasta skorupa utrudnia drapieżnikom zmiażdżenie skorupy między szczękami. W rzeczywistości skorupa działa jak antena, która wychwytuje promieniowanie elektromagnetyczne.
Nieoczekiwana wewnętrzna zdolność melaniny do dysocjacji cząsteczki wody, prowadzi do potrzeby ponownego przemyślenia fizjologii i biochemii w bardzo różnych podstawach, ponieważ wtedy każda komórka w naszym ciele jest w stanie wytworzyć własną energię chemiczną, która czerpie energię świetlną i jest przekształcane przez melaninę w energię chemiczną poprzez dysocjację cząsteczki wody.

Prowadzi nas to do następującego: żywe organizmy nie muszą przenosić tlenu z zewnątrz do wewnątrz przez hemoglobinę, ponieważ każda komórka może wytwarzać go samodzielnie. W przypadku żółwia nie ma potrzeby pobierania tlenu z otoczenia, z atmosfery; melanina obecna w jej ciele umożliwia jej wytwarzanie poprzez dysocjację cząsteczki wody.

Do tej pory uważano, że skorupa żółwia działa jedynie jako ochrona, jako obrona przed ukąszeniami drapieżników, chociaż Jackson6 sugeruje, że działa również jako bufor pH, ponieważ podczas długotrwałego niedotlenienia skorupa i szkielet wydają się uwalniać bufory węglanowe i wychwytują kwas mlekowy.6 Dla nas powłoka jest sposobem na optymalizację wychwytywania energii promieniowania elektromagnetycznego; inne przypisane mu funkcje są dodatkowo. To nie przypadek, że melanina jest zawsze na szczycie skorupy, co się dzieje, że melanina ma tendencję do zbliżania się do źródeł energii, w tym przypadku słońca.

To nie przypadek, że melanina znajduje się przede wszystkim w górnej części żywych istot, jest tak naprawdę spowodowana kształtem i rozmieszczeniem komórek, a całe ciało jest determinowane przez wytwarzanie i dystrybucję energii, tak jak cały wszechświat.

Jonowa homeostaza, melanina i komórka neuronowa: Zaobserwowany fakt, że zarówno dopamina, jak i glutaminian, są nadal uwalniane i pobierane z powrotem do komórki podczas długotrwałej anoksji, tak że żółw utrzymuje podstawowe poziomy pozakomórkowe 7, to procesy, które niewątpliwie wymagają dostępnej energii chemicznej.

Energia ta nie może pochodzić z ATP, ponieważ jest to parametr, który zmniejsza się wraz z anoksją; 8, więc energia chemiczna wymagana dla tego układu nie ulega dezorganizacji i może utrzymać się na minimalnym poziomie niezbędnym, aby szybko odzyskać, gdy tylko warunki będą odpowiednie, skądś pochodzić; a energia chemiczna emanująca z melaniny jest bardzo odpowiednim kandydatem.

Ponowne wychwyt neuroprzekaźników jest kosztowny energetycznie, dlatego utrzymanie jego kluczowej roli implikuje istotny koszt energii. Wiele badań nad potencjalnymi interwencjami terapeutycznymi w udarze u ludzi koncentrowało się na blokowaniu uwalniania lub ostatecznych efektów glutaminianu, w tym ścisłej równowagi i ponownego wychwytu neuroprzekaźników.

U ssaków umiarkowane niedotlenienie (14%) znacznie zwiększa dopaminę pozakomórkową, nawet przed depolaryzacją.9 Przeciwnie, u żółwia zarówno dopamina, jak i glutaminian utrzymują pozakomórkowe podstawowe poziomy podczas niedotlenienia, które trwa miesiące.

W procesie tym bierze udział wiele zmiennych, dlatego nie można znaleźć odpowiedzi, która pozwala na wdrożenie leczenia mającego zastosowanie u człowieka w badaniach żółwia. W przeglądzie literatury znajdujemy wiele badań, wiele różnych teorii. Wydaje się, że gdziekolwiek szukasz, znajdziesz coś innego, ale ostatecznie nie odpowiada na pytanie, ani nie osiąga się skutecznego wdrożenia leczenia u ludzi. Tak wiele zmian, które zachodzą u ludzi i że nie występują u żółwi, mówiłyby o powszechnej awarii charakterystycznej dla energii.

W związku z tym, obiecujące w badaniach laboratoryjnych, takie interwencje terapeutyczne były całkowitymi niepowodzeniami w badaniach klinicznych 10, co sugeruje kluczową rolę dla przynajmniej minimalnego cyklu glutaminianu w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania mózgu. Wymaga to jednak pewnego poziomu dostępnej energii chemicznej, która może nie pochodzić z ATP, ponieważ zmniejsza się również jej produkcja, zarówno ssaków, jak i żółwi.

Odpowiedzią może być skorupa żółwia i jej wysoka zawartość melaniny. Ponieważ skorupa działałaby jak szeroki odbiornik promieniowania elektromagnetycznego. Konsekwentnie, człowiek, a nawet niełuskowe gady, nie wykazują olbrzymiej tolerancji na anoksję żółwi.

Wniosek
Melanina jest w stanie przekształcić energię światła w energię chemiczną, co zostało zaakceptowane przez kraje pierwszych światowych urzędów patentowych 11, co nie pozostawia żadnych uzasadnionych wątpliwości co do naszego odkrycia. Nadal należy zrozumieć, w jaki sposób wykorzystuje wodór dwuatomowy z komórek eukariotycznych i elektrony o wysokiej energii, które są wytwarzane dzięki dysocjacji wody

Nie jest to łatwe zadanie, ponieważ mówimy o milionach lat ewolucji, ale teraz mamy solidną bazę, z której można zacząć, co byłoby korzystne dla pacjentów dotkniętych incydentami naczyniowymi mózgu i innymi chorobami.

Zasadniczo musimy zapomnieć o świętej roli tlenu, a fakty to pokazują: odzyskiwanie żółwia wymaga czegoś więcej niż tylko tlenu. Ponadto żółw, który hibernuje pod wodą, musi opuścić metabolizm hipo przed przywróceniem tlenu w płucach, aby móc wydostać się na powierzchnię i oddychać. Naszym zdaniem, biorąc pod uwagę, że melanina umożliwia komórkom wytwarzanie własnego tlenu poprzez dysocjację cząsteczki wody, myślimy, że w tym momencie; że główną funkcją oddychania jest wydychanie CO2, a nie tylko transport tlenu z atmosfery do wnętrza ciała.

Po przywróceniu tlenu krew PO2 wraca do normoksycznych poziomów w ciągu 10 minut.12 Ten tlen pochodzi jednak z dysocjacji cząsteczki wody, bardziej niż z atmosfery.

Można sobie wyobrazić, że procesy, które początkowo były regulowane w dół i utrzymywane na minimalnych poziomach, zostały zintensyfikowane w bardzo skoordynowany sposób, dzieje się to losowo. Proces niedokrwienia / niedotlenienia, po którym następuje ponowne dotlenienie / reperfuzja u ssaków, jest znany, że powoduje przejściowy i szybki wzrost reaktywnych form tlenu (ROS) .13

Jest to jednak jedna z właściwości molekularnego wodoru, ponieważ jest to najlepszy znany przeciwutleniacz. 14 Po godzinach lub tygodniach anoksji mózg żółwia powinien doświadczyć potężnej zniewagi ROS podczas ponownego natleniania, ale tak się nie stało. I odwrotnie, mózg ssaków jest bardzo podatny na uszkodzenia oksydacyjne, prawdopodobnie ze względu na ich wysoki poziom nienasyconych kwasów tłuszczowych i żelaza, a także stosunkowo słabą obronę przeciwutleniającą i które nie mają skorupy.

Możesz myśleć, że większa ilość melaniny w organizmie oznacza większą odporność na niedotlenienie, a nawet anoksję. Zwierzęta, które hibernują, mają większą ilość melaniny niż gatunki, które nie hibernują. Ale ilość melaniny nie determinuje organizmu do zimowania, czy nie, ponieważ zależy to od warunków środowiska i dostępności żywności. Organizm wykorzystuje zdolność hibernacji, gdy wymagają tego okoliczności.

Niezwykła naturalna zdolność melaniny do przekształcania energii świetlnej w energię chemiczną jest być może podstawową podstawą pozwalającą na hibernację, ponieważ tkancedają odporność na anoksję. Nic więc dziwnego, że od 1914 r. Stwierdzono, że zawartość melaniny w wątrobie nie jest stabilna w ciągu roku u płazów. Wykazali znaczące zmiany morfologiczne i funkcjonalne w hepatocytach niektórych gatunków płazów w cyklu rocznym; szczególnie w odniesieniu do warunków naturalnej hibernacji.15

Produkcja energii jest główną rolą melaniny w żywych organizmach, dlatego przystaje nawet do jej wzrostu w okresie zimowym, co odnotowano w przypadku gatunków anuran i urodele, 16 w zakresie od 40 do 200% lub nawet więcej.

Zdolność melaniny do przekształcania energii świetlnej w energię chemiczną jest osłabiana przez zimno i słabe światło, więc koncepcja, że ​​hibernacja jest stanem fizjologicznym, w którym metabolizm komórkowy pozostaje na najniższym poziomie, wydaje się słuszna, biorąc pod uwagę, że głównym źródłem energii chemicznej, melaniną zmniejszać produkcję energii w pewnych zakresach, co oznacza, że ​​systemy biologiczne będą hartowane, ale nie zniszczone.

Hibernację można opisać jako to, że układy i tkanki ciała wydają się zredukowane do minimum (ryc. 5). Nie znikają, ale wykazują znaczące zmiany, na przykład w oku żaby, gładka retikulum endoplazmatyczne pigmentowanego nabłonka siatkówki, która jest bujna latem, staje się rzadka zimą 17 (ryc. 6).

Kliknij tutaj, aby wyświetlić duży obraz
Rycina 5 Gładka retikulum endoplazmatyczne komórek nabłonka barwnikowego siatkówki żaby w lecie.
Kliknij tutaj, aby wyświetlić duży obraz
Rycina 6 Gładka retikulum endoplazmatyczne komórek nabłonka barwnikowego siatkówki żaby zimą.
Oprócz melaniny cytoplazma nabłonka barwnikowego siatkówki (RPE) zawiera głównie gładką siateczkę endoplazmatyczną (SER), wysoce metaboliczną organellę, podobnie jak inne ważne składniki, takie jak mitochondria, szorstki retikulum endoplazmatyczne, jądro, lizosomy itp. czopki i preciki, elementy wizualne siatkówki są silnie zależne od RPE w zakresie wsparcia żywieniowego. I nie jest przypadkiem, że stożki i pręciki są zanurzone w linii komórkowej, która zawiera jedno ze stężeń melaniny w wyższym ciele, czyli nabłonek barwnikowy siatkówki. Zarówno stożki, jak i pręty, a także cechy morfologiczne RPE są znacznie modyfikowane podczas hibernacji, ponieważ wydają się być zredukowane do minimum, ale zachowują cechy i cechy, które umożliwiają im powrót do zdrowia, gdy tylko zimno spadnie i zwiększy ilość światła.

Badania narządów endokrynologicznych, trzustki i tarczycy również wykazały niezwykłe wyniki
zmiany morfologiczne.18 Zgłaszano również zmiany w sercu19 i nerce20.


W niektórych narządach zmiany są bardzo podobne, ale w innych wydają się być całkowicie przeciwne, na przykład w błonie piwnicy (Brucha) RPE nie obserwuje zmian w mikroskopie elektronowym, ale błona podstawna kłębuszka nerkowego jest pogrubiona i zwiększają zawartość mukopolisacharydów. Powyższe mówi nam, że zmiany, które możemy zaobserwować w różnych tkankach i komórkach, zależą od lokalizacji i funkcji. Ciało wyjmuje je bardzo ostrożnie, aby umożliwić utrzymanie witalności przy minimalnym metabolizmie i starając się zachować w jak największym stopniu właściwą integralność. Ostatecznym celem jest przebudzenie się ciała ze stanu hibernacji, gdy warunki światła i temperatury są odpowiednie, i jak najszybsze odzyskanie jego właściwości i właściwości.

Zmiany organiczne w hibernacji można opisać tak, jakby organizmy były ostrożnie przyciemnione. Ale aby objąć wszystkie komórki, narządy i układy, oczywiste jest, że jest to bardzo złożony proces, bardzo skoordynowany. Dlatego trudno jest, aby pochodziła w szczególności z cząsteczki; nazywane DNA, RNA, ATP, ADP itp. Ale w przypadku melaniny jest inaczej, ponieważ energia chemiczna, która wytwarza się w postaci wodoru cząsteczkowego i elektronów o wysokiej energii, stanowi wspólną energię witalną, która jest całkowicie użyteczna dla wszystkich i każda z organelli i procesów, które obejmują komórkę eukariotyczną, więc zmniejszając, w przypadku hibernacji, przez zimno i zmniejszając ilość światła, ma rozległy wpływ, ale jednocześnie wpływa na metabolizm komórki. Podczas hibernacji ciała zbliżają się do niezbędnego minimum na poziomie zarówno funkcjonalnym, jak biochemicznym i anatomicznym, co pozwala im przetrwać do czasu poprawy warunków.

I coś podobnego dzieje się w nasionach (ryc. 7), które są w podobnym stanie minimalnej witalności, ale kreskowania, ponieważ ilość wody i światła są odpowiednie. I w tym nie ingerujemy w geny ani enzymy, ponieważ właśnie wtedy, gdy wystarczające jest wytwarzanie energii chemicznej, która emanuje z melaniny, wówczas wszystkie reakcje, które tworzą nasiona, zostały włączone i zaczęły działać na dostępną energię chemiczną, wystarczającą, aby zmieścić wszystkie aktywacja energii wymagana przez każdą z reakcji chemicznych, które składają się na to, co nazywamy życiem. 21 Melanina jest wszechobecna w naturze, występuje we wszystkich sferach, w tym w grzybach. 22 A koncepcja, że ​​główną funkcją melaniny jest przekształcanie światła energia w energię chemiczną 23 zaczyna być akceptowana w literaturze. 24

Kliknij tutaj, aby wyświetlić duży obraz
Ryc. 7 Nasiona Pitaya. Nacisk natury na miejsce melaniny we wszystkich nasionach jest teraz zrozumiały.
Odkryj tajemnicę niedotlenienia lub tolerancji na niedotlenienie i zrozumienie mechanizmów zwierząt, które Hibernacja bez wątpienia spowoduje przełom w wiedzy, który zaowocuje lepszymi metodami leczenia pacjentów z chorobami przewlekłymi, które mogą ulec poprawie dzięki strategiom podobnym do tych, którzy korzystają z natury od tysięcy lat.

Zdjęcia w oryginale
0 x



cedric
Posty: 3088
Rejestracja: sobota 10 mar 2018, 21:53
x 57
x 50
Podziękował: 1855 razy
Otrzymał podziękowanie: 4141 razy

Re: MELANINY - NIEDOCENIONA ENERGIA ORGANIZMU

Nieprzeczytany post autor: cedric » niedziela 24 lis 2019, 17:27

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24529916

Med. Hipotezy. 2014 kwietnia; 82 (4): 503. doi: 10.1016 / j.mehy.2014.01.013. Epub 2014 30 stycznia.
Choroba Parkinsona może być spowodowana tym, że melanina w Substantia Nigra nie wytwarza wodoru cząsteczkowego z dysocjacji wody, aby chronić mózg przed stresem oksydacyjnym.
Brenner S1.
Informacje o autorze
1
Department of Neurology and Psychiatry, Saint Louis University School of Medicine, Montelone Hall, 1438 South Grand Boulevard Saint Louis, Missouri 63104, Stany Zjednoczone Ameryki. Adres elektroniczny: SBren20979@aol.com.
Abstrakt
Melanina, hybrydowy przewodnik elektronowo-jonowy może potencjalnie rozdzielić cząsteczkę wody na wodór cząsteczkowy i tlen cząsteczkowy. Wodór cząsteczkowy jest przeciwutleniaczem i może być pomocny w zapobieganiu nadmiernemu utlenianiu prowadzącemu do choroby Parkinsona. Melanina, znajdująca się w Substantia Nigra, pogarsza się w chorobie Parkinsona, więc może być związana z rozwojem i postępem choroby, ponieważ wodór molekularny nie będzie już wytwarzany, gdy ulegnie pogorszeniu. Toksyny środowiskowe, uważane za związane z rozwojem choroby Parkinsona, mogą powodować pogorszenie wewnętrznej melaniny, ponieważ jest to chelator, który zbierałby takie zanieczyszczenia środowiskowe, ale jego funkcja dzielenia cząsteczki wody na cząsteczkowy wodór i tlen może być realizowana jako skutek. Przywrócenie funkcji melaniny lub zapewnienie dodatkowego wodoru molekularnego może być potencjalnym sposobem leczenia choroby Parkinsona.
0 x



cedric
Posty: 3088
Rejestracja: sobota 10 mar 2018, 21:53
x 57
x 50
Podziękował: 1855 razy
Otrzymał podziękowanie: 4141 razy

Re: MELANINY - NIEDOCENIONA ENERGIA ORGANIZMU

Nieprzeczytany post autor: cedric » niedziela 24 lis 2019, 17:30

Melaniny , jako ochrona radiologiczna , (przed EMF?)

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18426412

Pigment Cell Melanoma Res. 2008 kwietnia; 21 (2): 192-9. doi: 10.1111 / j.1755-148X.2007.00430.x.
Właściwości radioprotekcyjne melaniny grzybowej są funkcją jej składu chemicznego, stabilnej obecności rodników i układu przestrzennego.
Dadachova E1, Bryan RA, Howell RC, Schweitzer AD, Aisen P, Nosanchuk JD, Casadevall A.
Informacje o autorze
1
Wydział Medycyny Jądrowej, Albert Einstein College of Medicine, Bronx, NY, USA. edadacho@aecom.yu.edu
Abstrakt
Melanizowane mikroorganizmy często występują w środowiskach o bardzo wysokim poziomie promieniowania tła, takich jak baseny chłodzące reaktory jądrowe i zniszczony reaktor w Czarnobylu. Te odkrycia i laboratoryjne obserwacje odporności melanizowanych grzybów na promieniowanie jonizujące sugerują rolę tego pigmentu w ochronie przed promieniowaniem. Postawiliśmy hipotezę, że radioprotekcyjne właściwości melaniny w mikroorganizmach wynikają z połączenia ochrony fizycznej i tłumienia cytotoksycznych wolnych rodników. Zbadaliśmy radioprotekcyjne właściwości melaniny, poddając patogenne grzyby ludzkie Cryptococcus neoformans i Histoplasma capsulatum w ich postaciach melanizowanych i nie-melanizowanych subletalnym i śmiertelnym dawkom promieniowania do 8 kGy. Wpływ składu chemicznego, obecności wolnych rodników, rozmieszczenia przestrzennego i rozpraszania Comptona na właściwości ochronne melaniny dla radioprotekcji zbadano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej, rezonansu spinowego elektronów, transmisyjnej mikroskopii elektronowej i technik autoradiograficznych. Melanina chroniła grzyby przed promieniowaniem jonizującym, a jej właściwości ochronne przed promieniowaniem były funkcją składu chemicznego, gaszenia wolnych rodników i sferycznego układu przestrzennego.

PMID: 18426412 DOI: 10.1111 / j.1755-148X.2007.00430.x
0 x



cedric
Posty: 3088
Rejestracja: sobota 10 mar 2018, 21:53
x 57
x 50
Podziękował: 1855 razy
Otrzymał podziękowanie: 4141 razy

Re: MELANINY - NIEDOCENIONA ENERGIA ORGANIZMU

Nieprzeczytany post autor: cedric » niedziela 24 lis 2019, 17:30

Melaniny , jako ochrona radiologiczna , (przed EMF?)

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18426412

Pigment Cell Melanoma Res. 2008 kwietnia; 21 (2): 192-9. doi: 10.1111 / j.1755-148X.2007.00430.x.
Właściwości radioprotekcyjne melaniny grzybowej są funkcją jej składu chemicznego, stabilnej obecności rodników i układu przestrzennego.
Dadachova E1, Bryan RA, Howell RC, Schweitzer AD, Aisen P, Nosanchuk JD, Casadevall A.
Informacje o autorze
1
Wydział Medycyny Jądrowej, Albert Einstein College of Medicine, Bronx, NY, USA. edadacho@aecom.yu.edu
Abstrakt
Melanizowane mikroorganizmy często występują w środowiskach o bardzo wysokim poziomie promieniowania tła, takich jak baseny chłodzące reaktory jądrowe i zniszczony reaktor w Czarnobylu. Te odkrycia i laboratoryjne obserwacje odporności melanizowanych grzybów na promieniowanie jonizujące sugerują rolę tego pigmentu w ochronie przed promieniowaniem. Postawiliśmy hipotezę, że radioprotekcyjne właściwości melaniny w mikroorganizmach wynikają z połączenia ochrony fizycznej i tłumienia cytotoksycznych wolnych rodników. Zbadaliśmy radioprotekcyjne właściwości melaniny, poddając patogenne grzyby ludzkie Cryptococcus neoformans i Histoplasma capsulatum w ich postaciach melanizowanych i nie-melanizowanych subletalnym i śmiertelnym dawkom promieniowania do 8 kGy. Wpływ składu chemicznego, obecności wolnych rodników, rozmieszczenia przestrzennego i rozpraszania Comptona na właściwości ochronne melaniny dla radioprotekcji zbadano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej, rezonansu spinowego elektronów, transmisyjnej mikroskopii elektronowej i technik autoradiograficznych. Melanina chroniła grzyby przed promieniowaniem jonizującym, a jej właściwości ochronne przed promieniowaniem były funkcją składu chemicznego, gaszenia wolnych rodników i sferycznego układu przestrzennego.

PMID: 18426412 DOI: 10.1111 / j.1755-148X.2007.00430.x
0 x



cedric
Posty: 3088
Rejestracja: sobota 10 mar 2018, 21:53
x 57
x 50
Podziękował: 1855 razy
Otrzymał podziękowanie: 4141 razy

Re: MELANINY - NIEDOCENIONA ENERGIA ORGANIZMU

Nieprzeczytany post autor: cedric » niedziela 24 lis 2019, 17:59

https://www.yourhormones.info/hormones/ ... g-hormone/

Alternatywne nazwy hormonu stymulującego melanocyty
MSH; hormon stymulujący α-melanocyty; alfa-MSH; α-MSH; alfa-melanotropina; alfa-melanokortyna; alfa-pośrednik; hormon stymulujący melanofor

Co to jest hormon stymulujący melanocyty?
Hormon stymulujący melanocyty to zbiorcza nazwa grupy hormonów peptydowych wytwarzanych przez skórę, przysadkę mózgową i podwzgórze. W odpowiedzi na promieniowanie ultrafioletowe (UV) zwiększa się jego wytwarzanie przez skórę i przysadkę mózgową, co odgrywa kluczową rolę w wytwarzaniu kolorowej pigmentacji w skórze, włosach i oczach. Robi to poprzez indukowanie wyspecjalizowanych komórek skóry zwanych melanocytami w celu wytworzenia pigmentu zwanego melaniną; melanina chroni komórki przed uszkodzeniem DNA (1) '>, które może prowadzić do raka skóry (czerniaka).

Hormon stymulujący melanocyty jest wytwarzany z tej samej cząsteczki prekursora co hormon adrenokortykotropowy zwany proopiomelanokortyną (POMC).

Chociaż nazwany ze względu na stymulujący wpływ na komórki pigmentowe, hormon stymulujący melanocyty wytwarzany w podwzgórzu może również tłumić apetyt, działając na receptory w podwzgórzu w mózgu. Efekt ten wzmacnia leptyna, hormon uwalniany z komórek tłuszczowych.

Hormon stymulujący melanocyty wpływa również na szereg innych procesów zachodzących w organizmie; ma działanie przeciwzapalne, może wpływać na uwalnianie hormonu aldosteronu, który kontroluje równowagę soli i wody w organizmie, a także wpływa na zachowania seksualne.

Jak kontrolowany jest hormon stymulujący melanocyty?
Wydzielanie hormonu stymulującego melanocyty z przysadki zwiększa się pod wpływem promieniowania UV. W przeciwieństwie do większości hormonów, uwalnianie hormonu stymulującego melanocyty nie jest kontrolowane przez mechanizm bezpośredniego sprzężenia zwrotnego.

Co się stanie, jeśli mam za dużo hormonu stymulującego melanocyty?
Bezpośrednią konsekwencją wysokiego poziomu hormonu stymulującego melanocyty jest zwiększona produkcja melaniny. Może to nastąpić w wyniku przedłużonej ekspozycji na słońce lub opalanie skóry. Jednak osoby z wysokim poziomem hormonu stymulującego melanocyty niekoniecznie opalają się bardzo dobrze lub mają nawet pigmentację skóry. Ludzie o bardzo jasnej karnacji zwykle wytwarzają mniej melaniny z powodu różnic w ich receptorach hormonów stymulujących melanocyty, co oznacza, że ​​nie reagują na poziomy hormonów stymulujących melanocyty we krwi.


Przebarwienia lub nieprawidłowe ciemnienie skóry stwierdza się u pacjentów z pierwotną niewydolnością nadnerczy (choroba Addisona). W chorobie Addisona nadnercza nie wytwarzają wystarczającej ilości hormonów (w tym kortyzolu). W rezultacie podwzgórze stymuluje przysadkę mózgową do uwalniania większej ilości hormonu adrenokortykotropowego w celu stymulowania nadnerczy do wytwarzania większej ilości kortyzolu. Hormon adrenokortykotropowy może zostać rozbity w celu wytworzenia hormonu stymulującego melanocyty, co prowadzi do przebarwienia skóry.

Poziom hormonu stymulującego melanocyty również wzrasta podczas ciąży i u kobiet stosujących pigułki antykoncepcyjne, co może powodować przebarwienia skóry. Zespół Cushinga, z powodu nadmiernej produkcji hormonu adrenokortykotropowego, może również prowadzić do przebarwień.

Co się stanie, jeśli mam za mało hormonu stymulującego melanocyty?
Niedobór hormonu stymulującego melanocyty powoduje brak pigmentacji skóry, a następnie utratę naturalnej ochrony przed promieniami UV słońca. W wtórnej niewydolności kory nadnerczy uszkodzenie przysadki mózgowej zapobiega uwalnianiu hormonu adrenokortykotropowego i hormonu stymulującego melanocyty, a pigmentacja skóry jest zmniejszona. Niedobór hormonu stymulującego melanocyty może powodować zwiększone zapalenie, ból i problemy ze snem, a także obniżenie poziomu hormonu antydiuretycznego, co powoduje pragnienie i częste oddawanie moczu. Niedobór hormonu stymulującego melanocyty może również powodować zwiększenie spożycia pokarmu i otyłość.
0 x



ODPOWIEDZ