Drodzy forumowicze i goście!

Przeżyliśmy przestój związany z migracją z serwera na serwer i zmianą istotnych danych adresowych dla hostingu. Teraz forum powinno działać szybko, bez długiego oczekiwania na odpowiedź serwera. Zależy to też od szybkości waszych łącz, ale do któregoś września serwer był trudny do zaakceptowania.
Niestety technicznie wielkość naszego forum się mocno powiększyła i musimy zwracać większą uwagę na wykorzystanie przestrzeni dyskowej, nie duplikować postów (dawać linki) itp., bo nie utrzymamy baz danych w limitach dostawcy hostingu, a upgrade jest finansowo nieopłacalny.

W związku z "wysypem" reklamodawców informujemy, że konta wszystkich nowych użytkowników, którzy popełnią jakąkolwiek formę reklamy w pierwszych 3-ch postach, poza przeznaczonym na informacje reklamowe tematem "... kryptoreklama" będą usuwane bez jakichkolwiek ostrzeżeń. Dotyczy to także użytkowników, którzy zarejestrowali się wcześniej, ale nic poza reklamami nie napisali. Posty takich użytkowników również będą usuwane, a nie przenoszone, jak do tej pory.
To forum zdecydowanie nie jest i nie będzie tablicą ogłoszeń i reklam!
Administracja Forum

To ogłoszenie można u siebie skasować po przeczytaniu, najeżdżając na tekst i klikając krzyżyk w prawym, górnym rogu pola ogłoszeń.

Uwaga! Proszę nie używać starych linków z pełnym adresem postów, bo stary folder jest nieaktualny - teraz wystarczy http://www.cheops4.org.pl/ bo jest przekierowanie.


/blueray21

Jowisz

Awatar użytkownika
chanell
Administrator
Posty: 6836
Rejestracja: niedziela 18 lis 2012, 10:02
Lokalizacja: Kraków
x 1258
x 350
Podziękował: 12584 razy
Otrzymał podziękowanie: 12882 razy

Jowisz

Nieprzeczytany post autor: chanell » czwartek 01 paź 2015, 17:53

JOWISZ



Planeta Jowisz – piąta w kolejności oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego. Jego masa jest nieco mniejsza niż jedna tysięczna masy Słońca, a zarazem dwa i pół raza większa niż łączna masa wszystkich innych planet w Układzie Słonecznym. Wikipedia
Promień: 69 911 km
Powierzchnia: 61 418 738 571 km²
Masa: 1,898E27 kg (317,8 Masy Ziemi)
Odległość od Słońca: 778 500 000 km
Długość dnia: 0d 9g 56m
Księżyce: Europa, Io, Ganimedes, Kallisto, Amaltea, Himalia, Tebe,

Obrazek

źródło google.pl

Jowisz jest piątą według oddalenia od Słońca i największą planetą Układu Słonecznego, a po Słońcu, Księżycu i Wenus - czwartym pod względem jasności obiektem na ziemskim niebie. Starożytni Rzymianie nadali mu imię swego boga światłości, będącego panem zarówno wszystkich bogów, jak i wszelkich zjawisk niebieskich. Jowisz okrąża Słońce po prawie kołowej orbicie w odległości ponad pięciokrotnie większej niż odległość Ziemi od Słońca (5,2 j.a.); jego średnia prędkość orbitalna wynosi 13 km/s, a okres obiegu wokół Słońca trwa prawie 12 lat. Chociaż masa Jowisza stanowi zaledwie tysięczną część masy Słońca, jest 318 razy większa od masy Ziemi. Średnica Jowisza przewyższa średnicę Ziemi mniej więcej 11 razy i wynosi prawie 143 tys. km. Średnia gęstość największej planety Układu Słonecznego jest więc czterokrotnie mniejsza od średniej gęstości Ziemi i równa się 1,3 g/cm3. Planeta szybko wiruje wokół osi niemal prostopadłej do płaszczyzny swej orbity: pełny obrót wykonuje w ciągu niespełna 10 godzin i jest to najkrótszy okres obrotu wśród wszystkich planet naszego systemu. Konsekwencją szybkiego obrotu jest stosunkowo duże spłaszczenie globu Jowisza: jego promień równikowy jest o 4200 km dłuższy od promienia biegunowego.
Jedną z najbardziej intrygujących zagadek Jowisza jest to, że wypromieniowuje on dwukrotnie więcej energii, niż otrzymuje od Słońca. Nie znamy źródła tej dodatkowej energii. Mimo że skład chemiczny Jowisza jest zbliżony do słonecznego, nie mogą w nim zachodzić reakcje jądrowe przemiany wodoru w hel ze względu na zbyt małe ciśnienie i za niską temperaturę w jego wnętrzu. Sądzono więc, że nadwyżka energii może być wynikiem kurczenia się planety (wystarczyłoby zmniejszanie się promienia o mniej więcej 1 mm rocznie), które powinno prowadzić do zamiany energii grawitacyjnej na energię cieplną. Koncepcja ta nie wytrzymała jednak próby czasu. Precyzyjna analiza zmian torów sond kosmicznych w polu grawitacyjnym Jowisza pozwoliła znaleźć rozkład gęstości wewnątrz jego globu. Okazało się, że wzrost gęstości ku środkowi jest tak wolny, iż wyklucza popularną dotąd hipotezę, według której Jowisz jest kulą gazową. Najprawdopodobniej więc wypełnia go ciekły wodór metaliczny, otoczony grubą warstwą ciekłego wodoru molekularnego. Tylko w samym środku ma on przypuszczalnie niewielkie, ale skupiające około 13% masy, stałe jądro żelazowo-krzemianowe. Ściśliwość tych cieczy jest za mała, aby ich ewentualnym kurczeniem się dało się wytłumaczyć obserwowaną nadwyżkę wypromieniowywanej energii. Niewykluczone więc, że Jowisz posiada jeszcze w swym wnętrzu zapas ciepła pochodzącego z okresu kondensacji planety z pierwotnej mgławicy słonecznej.

Transport energii we wnętrzu Jowisza odbywa się głównie drogą konwekcji. Ponieważ ciekły wodór metaliczny jest dobrym przewodnikiem elektryczności, konwekcja termiczna wzmacnia pole magnetyczne planety. Jego natężenie przy powierzchni jest kilkanaście razy większe niż pola magnetycznego Ziemi (indukcja pola magnetycznego na równiku wynosi 430 mikrotesli). Sprawia to, że wokół Jowisza rozpościera się ogromna magnetosfera, sięgająca w kierunku Słońca na odległość około 4 mln km. Długość skierowanego od Słońca ogona magnetosfery dochodzi do 650 mln km, czyli sięga niemal orbity Saturna. Pole magnetyczne więzi w pasach radiacyjnych wokół Jowisza znaczne ilości cząstek naładowanych, których energia wielokrotnie przewyższa energię cząstek poruszających się wewnątrz analogicznych pasów Van Allena wokół Ziemi. Szybko wirujące wraz z planetą pole magnetyczne działa jak akcelerator, przyspieszając naładowane cząstki do prędkości bliskich prędkości światła. Są one źródłem odbieranego na Ziemi promieniowania radiowego Jowisza o decymetrowych długościach fal oraz stanowią własne "promieniowanie kosmiczne" planety, które także dociera do Ziemi.

Obrazek
Fragment tarczy Jowisza i dwa księżyce galileuszowe - Io (z lewej; na tle Wielkiej Czerwonej Plamy) i Europa (z prawej). Pomarańczową barwę Io przypisuje się obecności na powierzchni tego księżyca siarki i jej związków. Europa jest stosunkowo jasna dzięki lodowi wodnemu pokrywającemu jej powierzchnię. Fot. JPL/NASA.


Zbudowany w znacznej części z ciekłego wodoru, glob Jowisza otoczony jest gazową atmosferą, złożoną przede wszystkim z wodoru (około 81%) i helu (blisko 19%) z niewielkimi domieszkami substancji bogatych w wodór: metanu, amoniaku i pary wodnej, a także acetylenu, cyjanowodoru oraz tlenku węgla. Wyraźnie widoczne na zdjęciach planety równoleżnikowe struktury są odzwierciedleniem wpływu szybkiej rotacji globu na obłoki w dolnych warstwach atmosfery, poruszające się wskutek konwekcji wywołanej pochodzącym z wnętrza ciepłem. Szybkość wiatrów w warstwach powierzchniowych dochodzi do 600 km/h. Temperatura atmosfery Jowisza nad obszarem obłoków wynosi około 170 kelwinów. Najbardziej charakterystycznym tworem powierzchni Jowisza jest tzw. Wielka Czerwona Plama, będąca prawdopodobnie gigantycznym zawirowaniem w powierzchniowej warstwie obłoków, przypominającym ziemskie cyklony. Długowieczność i wielkość plamy sprawiają, że ciągle brak jest wiarygodnego wyjaśnienia, co może być źródłem energii podtrzymującej jej istnienie.

cdn.
http://www.wiw.pl/astronomia/0607-us.asp
0 x


Lubię śpiewać, lubię tańczyć,lubię zapach pomarańczy...........

Awatar użytkownika
chanell
Administrator
Posty: 6836
Rejestracja: niedziela 18 lis 2012, 10:02
Lokalizacja: Kraków
x 1258
x 350
Podziękował: 12584 razy
Otrzymał podziękowanie: 12882 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: chanell » czwartek 08 paź 2015, 22:11

cz.2

Jowisz ma wiele satelitów. Najbardziej znanymi są odkryte w 1610 r. przez Galileusza (1564-1642) cztery największe księżyce: Io, Europa, Ganimedes i Kallisto. Okrążają one Jowisza po prawie kołowych orbitach, położonych w płaszczyźnie równika planety, a pod względem rozmiarów są porównywalne z ziemskim Księżycem. Podobnie jak on zwracają się ku macierzystej planecie stale tą samą stroną. Można je łatwo zobaczyć, obserwując Jowisza nawet przez zwykłą lornetkę.
Obrazek
Wulkan Pele na skraju tarczy Io wyrzuca cząsteczki materii na wysokość 300 km. Fot. NASA.

Szczególnie frapującym obiektem jest Io, odległy od środka Jowisza o prawie 6 promieni planety (422 tys. km), okrążający go z okresem 1,77 doby i mający średnicę 3630 km. W 1979 roku bowiem odkryto na nim czynne wulkany - pierwsze oznaki istnienia pozaziemskiej aktywności wulkanicznej. Dostrzeżone na Io wulkany wyrzucały materię na wysokość około 100 km. Przypuszcza się, że główną przyczyną intensywnych procesów geologicznych na powierzchni tego księżyca są ruchy wewnątrz globu, wywołane silnymi oddziaływaniami pływowymi pochodzącymi od Jowisza i pozostałych jego księżyców, a silnie rozgrzewające skorupę Io. Stosunkowo duża średnia gęstość Io (3,6 g/cm3) oraz wykrycie na jego powierzchni i w atmosferze związków siarki pozwalają sądzić, że jego glob składa się z żelazno-skalnego jądra, otoczonego grubą warstwą płynnej siarki i przykrytej stosunkowo cienką warstwą zakrzepłych osadów wulkanicznych. Io spowija obłok sodowym, zawierający także potas, wodór i siarkę.
Obrazek
Powierzchnia Io. Większość widocznych na niej utworów powstała w wyniku procesów wulkanicznych. (Północ jest u góry). Fot. NASA

Wzdłuż orbity Io odkryto pierścień plazmowy w kształcie torusa, składający się głównie z cząsteczek siarki zjonizowanych w wyniku zderzeń z elektronami uwięzionymi w magnetosferze Jowisza (w której wnętrzu Io się porusza). Pierścień ten okazał się silnym źródłem promieniowania nadfioletowego i radiowego.
Główną osobliwością następnego księżyca, Europy - odległego od środka Jowisza o ponad 9 jego promieni (671 tys. km), okrążającego go z okresem 3,55 doby i mającego średnicę 3138 km - jest stosunkowo gładka i dobrze odbijająca światło słoneczne powierzchnia. Satelita ten, mający przypuszczalnie skalne wnętrze, pokryty jest grubą warstwą lodu wodnego (średnia gęstość Europy wynosi 3,0 g/cm3).
Obrazek
Złożone, liniowe grzbiety i rowy na powierzchni Europy powstały prawdopodobnie w wyniku procesów tektonicznych. Dwie duże brunatne plamy w dolnej części zdjęcia, noszące nazwy Thrace Macula i Thera Macula, mogą być miejscami, gdzie lodowa skorupa została wzbogacona materią wyrzuconą na powierzchnię z wnętrza. Fot. JPL/NASA.

Widoczne na zdjęciach, uzyskanych z niewielkiej odległości za pomocą sondy Galileo, plątaniny krzyżujących się przedziwnych struktur liniowych na lodowej powierzchni Europy wskazują - z geologicznego punktu widzenia - na obecność działalności wulkanicznej, prowadzącej do pęknięć i przemieszczania się względem siebie płyt lodowych. Prawie zupełny brak kraterów uderzeniowych sugeruje młody wiek powierzchni, potwierdzając tym samym jej obecną aktywność, która niweluje ślady uderzeń meteoroidów. Wulkanizm wymaga, oczywiście, wewnętrznego źródła ciepła. Nieznana jest jeszcze jego natura, ale nietrudno wyobrazić sobie skutki jego istnienia. Pod być może niezbyt grubą skorupą lodową, stanowiącą powierzchnię satelity, znajduje się prawdopodobnie woda w stanie płynnym. Ocean wodny jest zaś - jak wiadomo - idealnym środowiskiem dla rozwoju życia. Europa wydaje się zatem drugim po Marsie ciałem Układu Słonecznego, na którym można się spodziewać istnienia śladów jakichś prymitywnych form życia.

Obrazek
Powierzchnia Ganimedesa. Duży, niemal okrągły ciemny obszar to Galileo Regio. Obszary stare są ciemne, młodsze zaś - jaśniejsze. Jasne, okrągłe łaty to ślady uderzeń w powierzchnię księżyca innych obiektów. Bardzo jasne obszary zawierają bogatą w lód materię, wyrzuconą ze stosunkowo młodych kraterów uderzeniowych. Fot. JPL/NASA.

Największy satelita Jowisza - i w ogóle największy księżyc w Układzie Słonecznym - Ganimedes, jest oddalony od swej macierzystej planety o ponad 15 jej promieni (1070 tys. km), okrąża ją z okresem 7,15 doby i ma średnicę 5262 km (jest więc większy od Merkurego). Jego średnia gęstość (1,9 g/cm3), wyraźnie mniejsza niż Io i Europy, pozwala sądzić, że składa się on ze skalistego jądra, otoczonego warstwą lodu grubości mniej więcej 1/4 promienia globu. Warstwa ta jest pokryta cienką skorupą, będącą mieszaniną lodu i materiałów skalnych. Na powierzchni Ganimedesa znajduje się wiele kraterów uderzeniowych. Zdjęcia różnych jej fragmentów, uzyskane za pomocą sondy Galileo, ukazują ślady trwającej prawdopodobnie do dziś aktywności geologicznej. Obszary okołobiegunowe satelity są wyraźnie jaśniejsze, co sugeruje istnienie - podobnie jak na Marsie - czap polarnych, tworzących się zapewne z lodów sublimujących z rejonów równikowych. Ganimedes otoczony jest przypuszczalnie cienką warstwą bardzo rzadkiej atmosfery, składającej się z pary wodnej, tlenu i dwutlenku węgla. Dzięki sondzie kosmicznej Galileo udało się w 1996 r. stwierdzić obecność pola magnetycznego Ganimedesa. Jego magnetosfera zanurzona jest w magnetosferze Jowisza. To pierwszy i jak dotychczas jedyny księżyc Układu Słonecznego, o którym wiadomo, że ma pole magnetyczne.

Obrazek
Naznaczona licznymi kraterami powierzchnia Kallisto ukształtowała się we wczesnej historii systemu Jowisza. Mozaika zdjęć z sondy Galileo. Fot. JPL/NASA.

Ostatni z księżyców galileuszowych, Kallisto, obiega Jowisza w odległości ponad 26 promieni planety (1880 tys. km), zakreślając pełną orbitę w 16,69 doby. Średnica Kallisto równa się 4800 km. Pod względem budowy księżyc ten przypomina Ganimedesa, ale ma znacznie grubszą warstwę lodową, która otacza mniejszy zapewne rdzeń skalny. Cechą charakterystyczną Kallisto jest wyjątkowa obfitość znaczących powierzchnię kraterów uderzeniowych, które pochodzą najprawdopodobniej jeszcze z okresu wielkiego bombardowania kończącego proces tworzenia się Układu Słonecznego. Kratery przetrwały niezmienione od tamtych czasów, gdyż wszystkie procesy, które wygładzały powierzchnie księżyców krążących bliżej Jowisza, działały znacznie słabiej na odległego Kallisto. Do szczególnie intrygujących utworów powierzchniowych należy zespół 10 współśrodkowych pierścieni (będących wypiętrzeniami terenu), spośród których najbardziej zewnętrzny ma promień około 1500 km. Formacja ta jest przypuszczalnie rezultatem uderzenia w Kallisto - w okresie formowania się satelity - obiektu sporych rozmiarów.

Księżyce Jowisza (Wg "Atlas Układu Słonecznego NASA", Prószyński i S-ka, Warszawa 1999)


Metis Voyager (1979) 128 0,29 40 - -
Adrasteja Voyager (1979) 129 0,30 25 - -
Amalteja E. E. Barnard (1892) 181 0,50 270 - -
Tebe Voyager (1979) 222 0,67 110 - -
Io Galileusz (1610) 422 1,77 3630 892 3,6
Europa Galileusz (1610) 671 3,55 3138 497 3,0
Ganimedes Galileusz (1610) 1070 7,16 5262 1049 1,9
Kallisto Galileusz (1610) 1883 16,69 4800 1064 1,8
Leda Ch. T. Kowal (1974) 11 094 239 16 - -
Himalia Ch. D. Perrine (1905) 11 480 251 186 - -
Lysiteja S.B. Nicholson (1938) 11 720 259 36 - -
Elara Ch. D. Perrine (1905) 11 737 260 76 - -
Ananke S.B. Nicholson (1951) 21 200 617 30 - -
Karme S.B. Nicholson (1938) 22 600 692 40 - -
Pasifae P. J. Melotte (1908) 23 500 735 50 - -
Sinope S.B. Nicholson (1914) 23 700 758 36 - -

Obrazek
Cztery zdjęcia Amaltei, wykonane przez sondę Galileo, ukazują nierówną bryłę tego księżyca.

Oprócz satelitów galileuszowych - Io, Europy, Ganimedesa i KaFot. JPL/NASA.llisto - wokół Jowisza krąży jeszcze co najmniej 12 (tyle dotychczas odkryto) znacznie mniejszych księżyców. Najbliższe planety (Metis, Adrasteja, Amalteja i Tebe) poruszają się po prawie kołowych orbitach, położonych w płaszczyźnie równika Jowisza. Dalej od księżyców galileuszowych Jowisza obiega kolejna grupa czterech satelitów (Leda, Himalia, Lysiteja i Elara) - po orbitach (o mimośrodach 0,2-0,3) znajdujących się w płaszczyznach nachylonych do płaszczyzny orbity planety pod kątem około 28o. Cztery najdalsze księżyce (Ananke, Karme, Pasifae i Sinope) krążą wokół Jowisza w kierunku przeciwnym niż wszystkie pozostałe (czyli poruszają się ruchem wstecznym), po wyraźnie eliptycznych orbitach (o mimośrodach od 0,7 do 0,38) leżących w płaszczyznach nachylonych do płaszczyzny orbity Jowisza pod kątem 45-64o. Wszystkie te naturalne satelity są niekształtnymi bryłami średnicy rzędu kilku lub kilkudziesięciu kilometrów; jedynie dostrzeżona po raz pierwszy w 1892 r. Amalteja ma rozmiary oceniane na 270 x 165 x 150 km. Na zdjęciach powierzchni Amaltei, pokrytej prawdopodobnie siarką, dostrzeżono wiele kraterów uderzeniowych, z których największy ma średnicę około 90 km i głębokość 8 km.

Obrazek
Pierścienie Jowisza sfotografowane przez sondę Galileo..

Jednym z najciekawszych odkryć, jakiego dokonała sonda Voyager 1 podczas przelotu koło Jowisza w marcu 1979 r., było zidentyfikowanie w płaszczyźnie równikowej tej planety pierścienia, przypominającego znane od dawna pierścienie Saturna, ale znacznie od nich słabszego i mniej okazałego, a przez to trudnego do zaobserwowania. Jego wyraźnie zarysowana krawędź zewnętrzna znajduje się w odległości około 58 tys. km od powierzchni planety, czyli zaledwie 1,8 promienia Jowisza od jego centrum. Główna część pierścienia ma szerokość mniej więcej 6 tys. km i grubość nie przekraczającą prawdopodobnie 30 km. Przechodzi ona płynnie w rozrzedzony dysk materii, rozciągający się w kierunku planety niemal do górnych warstw jej atmosfery. Pierścień składa się prawdopodobnie z cząstek pyłu o rozmiarach rzędu kilku mikrometrów. Sonda Voyager 2 odkryła dwa małe księżyce Jowisza (Metis i Adrasteję), poruszające się w odległości od środka planety równej, odpowiednio, 1,792 i 1,806 jej promienia, czyli właściwie po krawędziach głównej części pierścienia. Sugeruje to związek między tymi satelitami i pierścieniem.

Krzysztof Ziołkowski

http://www.wiw.pl/astronomia/0607-c2-us.asp
0 x


Lubię śpiewać, lubię tańczyć,lubię zapach pomarańczy...........

Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » sobota 09 lip 2016, 12:12

Dziś Jowisz, jutro jego księżyce – czy jest na nich życie?

Obrazek

Sonda kosmiczna Juno 05.07.2016 o 5.18 polskiego czasu weszła na orbitę Jowisza. To była ekstremalnie szybka i ultraprecyzyjna akcja. Przed sondą krótki, acz intensywny żywot zakończony samobójczym lądowaniem we wnętrzu gazowego olbrzyma. Co dalej? Misja ku księżycom Jowisza – przygotowywana także przez Polskę.
Autorka: Aleksandra Stanisławska

Naukowcy NASA wykazali się nieco perwersyjnym poczuciem humoru, posyłając ku Jowiszowi jego żonę Junonę (czyli Juno po angielsku). Nawet władca bogów musiał zapewne zadrżeć na myśl o tym, co przybywająca w odwiedziny do niego małżonka zastanie na miejscu. Gazowego giganta okrążają bowiem księżyce Galileuszowe, nazwane imionami jego mitologicznych kochanków płci obojga: Io, Europa, Ganimedes i Kallisto. Na tym nie kończy się jednak dowcip inżynierów NASA, którzy na pokładzie bezzałogowej sondy posłali
troje pasażerów. Są to figurki Lego: Galileusz z teleskopem, Jowisz i Junona.

Dodatkowo spece z NASA wykazali się niezwykłą starannością w planowaniu misji. Moment wejścia sondy na orbitę Jowisza wypadł dokładnie 4 lipca, a więc w amerykańskim Dniu Niepodległości (u nas był już wtedy 5 lipca). Chylę czoła nad tym marketingowym majstersztykiem, pod którym kryje się naprawdę interesująca i trudna misja kosmiczna. Może ona m.in. znaleźć odpowiedzi na pytania o początki Układu Słonecznego.


https://www.youtube.com/watch?v=SgEsf4QcR0Q

– Z Juno rozwiążemy zagadkę silnego promieniowania w pasach radiacyjnych Jowisza, co pomoże nam nie tylko zajrzeć do wnętrza planety, ale też sprawdzić, w jaki sposób ona powstała i dowiedzieć się, jak wyewoluował cały Układ Słoneczny – stwierdził Charlie Bolden, administrator NASA, kiedy tylko Juno weszła na jowiszową orbitę.

Juno w swoją podróż do męża wyruszyła niemal pięć lat temu. 5 lipca 2016 roku o godz. 5.18 polskiego czasu wykonała manewr bez precedensu w historii lotów kosmicznych – w ciągu nieco ponad pół godziny wyhamowała aż o 42 tys. km/godz. i z rekordową prędkością 208 tys. km/godz. weszła na orbitę Jowisza. Żadna sonda do tej pory nie wykonała wejścia na orbitę z taką prędkością.

Jowisz fascynuje badaczy od dawna. Po pierwsze, ma 2-5-krotnie większą masę niż wszystkie pozostałe planety Układu Słonecznego razem wzięte. Gdyby posiadał 80 razy większą masę, byłby już gwiazdą. Ten fakt miał wpływ na kształtowanie się naszego układu planetarnego, a efektem tego jest to, że orbity większości planet leżą bliżej płaszczyzny orbity Jowisza niż płaszczyzny równikowej Słońca. Ponadto to właśnie Jowisz może być odpowiedzialny za Wielkie Bombardowanie, które miało miejsce ok. 4 mld lat temu.

Obrazek
Radość zespołu Juno po otrzymaniu potwierdzenia, że sonda weszła na orbitę Jowisza.

Co więcej, według jednej z hipotez Jowisz oczyszcza przestrzeń układu z mniejszych komet i planetoid, chroniąc przed nimi planety wewnętrzne, w tym Ziemię. Inna, konkurencyjna teoria głosi, że wcale się tak nie dzieje, jako że Jowisz pochłania tyle samo obiektów, ile wysyła dalej w pobliże Słońca. Na razie teorie te konkurują ze sobą i dopiero badania pokażą, czy Jowisz to nasz przyjaciel czy wróg.

W ciągu najbliższych 20 miesięcy Juno okrąży planetę 37 razy (jedno okrążenie potrwa 53,5 dnia), zbliżając się do powierzchni jej chmur na odległość niespełna 5000 km. Cóż, na tak bliski kontakt może sobie pozwolić tylko żona. Taka bliskość naraża jednak Junonę na ogromne dawki promieniowania, które mogą zagrozić instrumentom naukowym znajdującym się na pokładzie sondy. Dlatego naukowcy opakowali je w nowatorski tytanowy pokrowiec.

Ale na tym dociekliwa Junona nie poprzestanie, bo sprawdzi też, co kryje się w gazowych odmętach giganta. Dotychczasowe analizy sugerują, że składa się on głównie z helu i wodoru, a ten ostatni pod ogromnym ciśnieniem panującym we wnętrzu planety zyskuje postać ciekłą. W takim stanie – przypuszczają naukowcy – może przewodzić prąd, tak jak to robią metale. To dzięki temu kręcący się z ogromną prędkością Jowisz emituje supersilne pole magnetyczne, 20-krotnie mocniejsze niż pole Ziemi.

Obrazek

A to z kolei ma wpływ na to, jak daleko sięga jowiszowa magnetosfera. Są to odległości trudne do wyobrażenia: 3 mln km w stronę Słońca i aż 1 mld km w stronę przeciwną. Dzięki tak silnemu polu magnetycznemu wokół planety istnieją pasy radiacyjne skupiające niezwykle silne promieniowanie. Ma to tę zaletę, że pozwala obserwować najbardziej spektakularne zorze polarne w Układzie Słonecznym, co zresztą miała już okazję sfotografować Juno.

Zerkając pod szatę wierzchnią Jowisza, Juno ma ustalić, czy małżonek ma
stałe jądro, czy nie. Ta informacja pomogłaby zweryfikować teorię dotyczącą powstania naszego układu planetarnego. Głosi ona, że 4,6 mld lat temu z mgławicy pyłu i gazu uformowało się Słońce, a z pozostałej materii stałe jądra planet.

Jeszcze jednym zadaniem wnikliwej Junony będzie staranne udokumentowanie całej powierzchni Jowisza na szczegółowych fotografiach, na których jeden piksel będzie odpowiadał powierzchni zaledwie 25 km kw. Małżonkę Jowisza czeka naprawdę ogrom pracy, zważywszy na to, z jak wielką planetą mamy do czynienia. Dość powiedzieć, że burza na jego powierzchni, zwana Wielką Czerwoną Plamą, ma średnicę większą niż średnica Ziemi.

Obrazek
Figurki Lego na pokładzie sondy Juno.

JUICE – misja ku księżycom Jowisza z polskim udziałem

Trwają przygotowania do kolejnej misji mającej polecieć w kierunku Jowisza. JUICE to inicjatywa Europejskiej Agencji Kosmicznej, a swój znaczący udział będą mieli w niej Polacy z Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk.

Celem JUICE będzie zbadanie trzech lodowych księżyców Jowisza – Ganimedesa, Kallisto i Europy. Sądzi się, że mogą one kryć pod powierzchnią ogromne oceany ciekłej wody. A to oznacza, że mogło się w nich narodzić życie.

Obrazek

Określenie, czy takie warunki faktycznie tam istnieją będzie zadaniem JUICE, a sonda będzie badała topografię i skład powierzchni księżyców, ich wewnętrzną budowę, atmosferę i promieniowanie. Właśnie przyrządy do badania dwóch ostatnich elementów powstały przy współpracy Polaków. Misja JUICE ma wystartować w 2022 roku.

Ilustracje: NASA

http://iq.intel.pl/juno-misja-specjalna-na-jowisza/
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » sobota 26 lis 2016, 22:39

Jowisz król Układu Słonecznego

https://www.youtube.com/watch?v=YFu3pdOoUwA
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » niedziela 27 maja 2018, 23:07

Znika wielka czerwona plama na Jowiszu - AstroSzort

https://www.youtube.com/watch?v=5_XqiQBH7mM

Opublikowany 28 lut 2018
Wielka czerwona plama to symbol i ozdoba Jowisza, jednak już niedługo może zniknąć zupełnie. Póki co zmniejszyła się ponad dwa razy odkąd zaczeliśmy ją regularnie obserwować w połowie XIX wieku.
0 x



Awatar użytkownika
chanell
Administrator
Posty: 6836
Rejestracja: niedziela 18 lis 2012, 10:02
Lokalizacja: Kraków
x 1258
x 350
Podziękował: 12584 razy
Otrzymał podziękowanie: 12882 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: chanell » wtorek 05 mar 2019, 22:17

NIEZWYKŁE ZDJĘCIE JOWISZA

Sonda Juno zrobiła kolejne spektakularne zdjęcie Jowisza.
Sonda kosmiczna Juno kontynuuje swoją niesamowitą misję, która ma na celu zbadanie Jowisza. Podczas jednego z przelotów obok planety w lutym, instrument JunoCam uchwycił ciemny obiekt otoczony wirującymi chmurami w obszarze znanym jako Jet N6.

Obszar na zdjęciu znajduje się na półkuli północnej, w przybliżeniu 55o od równika. Fotografię wykonano 12 lutego, kiedy sonda znajdowała się ok. 13 000 km od wierzchołka chmur Jowisza.

Zdjęcie zostało przetworzone przez inżyniera oprogramowania Kevina M. Gilla. Obraz został obrócony o około 100o, a jego kolory zostały poprawione, aby kontrast między chmurami był bardziej widoczny.

Materiały zebrane przez sondę Juno są powszechnie dostępne w internecie, a NASA zachęca do samodzielnego przetwarzania obrazów.

12 lutego bieżącego roku miał miejsce 18 przelot sondy kosmicznej Juno wokół Jowisza. Zaplanowano 35 takich przelotów, a ostatni ma odbyć się 30 lipca 2021 r.

Obrazek
Spektakularne zdjęcie Jowisza uchwycone przez sondę Juno /NASA

Czytaj więcej na https://nt.interia.pl/raporty/raport-ko ... ign=chrome
0 x


Lubię śpiewać, lubię tańczyć,lubię zapach pomarańczy...........

Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » czwartek 17 gru 2020, 23:25

NIEBO W GRUDNIU 2020 | Wielka Koniunkcja Jowisza i Saturna
17 gru 2020

https://www.youtube.com/watch?v=GHuczpiWLF8

radio-teleskop.pl

Spotkania Jowisza i Saturna na ziemskim firmamencie zdarzają się co ok. 20 lat, ale takiego zbliżenia nie było od kilku stuleci! Wieczorem 21 grudnia obie planety mijają się w kątowej odległości zaledwie 1/5 wizualnych rozmiarów tarczy Księżyca w pełni! To pierwsza tak bliska koniunkcja Jowisza i Saturna od 1623 roku! Tegoroczne złączenie największych planet Układu Słonecznego odgrywa też rolę Gwiazdy Wigilijnej, a historia astronomii dowodzi, że dwa tysiące lat temu mogło również odegrać rolę Gwiazdy Betlejemskiej...
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » poniedziałek 18 sty 2021, 23:22

Co kryje się pod Wielką Czerwoną Plamą na Jowiszu
18 sty 2021

https://www.youtube.com/watch?v=uejNUBbrJzg
JASNA STRONA

Największa prędkość wiatru, jaką kiedykolwiek zarejestrowano na Ziemi, to prędkość tajfunu. 10 kwietnia 1996 roku tropikalny cyklon Olivia mijał wyspę Barrowa u północno-zachodnich wybrzeży Australii. W pewnym momencie osiągnął prędkość huraganu kategorii IV – aż 408 kilometrów na godzinę! Czyli był zdecydowanie szybszy od bolidu Formuły 1. Pewnie wyobrażacie sobie, ile szkód wyrządzić może taki wiatr...

Jedyną szybszą wichurą jest tornado. Powietrze w nim uwięzione może przemieszczać się z prędkością 480 km/h! Niestety, nie ma pewnej metody pomiaru wiatru w trąbie powietrznej. Oto kilka innych danych: 56 km/h – to prędkość przeciętnej zamieci. Od 80 do 105 km/h – tak szybko przemieszcza się silna burza z piorunami. Ponad 120 km/h – to z kolei prędkość potężnego tropikalnego huraganu. A z prędkością do 644 km/h porusza się... Chwileczkę, naprawdę coś może być aż tak szybkie? Jasne, ale musielibyście wybrać się na Jowisza, żeby zobaczyć tak potężną burzę! Wielka Czerwona Plama to ogromny antycyklon, który szaleje na południowej półkuli gazowego olbrzyma.
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » czwartek 27 maja 2021, 19:45

10 Najbardziej niesamowitych faktów o Jowiszu!
27 maj 2021

https://www.youtube.com/watch?v=uVeAAyM3_gU

TheSimplySpace

Jowisz jest niebiańskim ciałem superlatywów. Gigantyczny, królewski, odziany w warstwę chmur. Jowisz jest piątą planetą w Układzie Słonecznym i oddziela go od nas jedynie Mars. Wraz z Saturnem tworzy granicę starych, wewnętrznych planet. Były one już znane naszym przodkom, ponieważ są widoczne gołym okiem lub najprostszymi teleskopami.
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » sobota 24 lip 2021, 17:55

Tajemniczy sygnał dochodzący z księżyca Jowisza
24 lip 2021

https://www.youtube.com/watch?v=to7PT8dVDnI

JASNA STRONA

Co się dzieje w kosmosie i jak go odkrywamy? ☄️ Każdego dnia astronomowie informują nas o kometach, księżycach, galaktykach i innych planetach. Ostatnio, na przykład, wykryli pewien sygnał, który dotarł do nas z Jowisza. Trwał on około pięciu sekund i był pierwszym wysłanym z satelity innej planety. Co to dla nas oznacza? Czy tak tajemnicze sygnały mogą się powtórzyć?
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » niedziela 29 sie 2021, 19:03

Pierwsze prawdziwe zdjęcia Jowisza – Co znaleźliśmy!
29 sie 2021

https://www.youtube.com/watch?v=zGJQ1FIjM0Q

TheSimplySpace

Kto odważy się zajrzeć w ogrom kosmosu, nie może przestać się zachwycać. Planety w naszym Układzie Słonecznym wciąż stanowią dla nas niezliczone zagadki. Misje takie jak sonda kosmiczna Juno mają przynieść nam nowe spostrzeżenia. Podczas podróży na Jowisza wykonano niesamowite zdjęcia.
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » czwartek 02 wrz 2021, 19:43

Pierwsze prawdziwe zdjęcia Europy! - Co znaleźliśmy!
2 wrz 2021

https://www.youtube.com/watch?v=r-2WAbOpAB4

TheSimplySpace

W świecie astronomii światło reflektorów pada czasem na słynne planety naszego Układu Słonecznego. Jednak w świetle licznych doniesień o Marsie, Saturnie i reszcie, szybko zapominamy o tym, że naturalne satelity tych ciał niebieskich również wzbudzają wielką fascynację. Nie bez powodu pierwsze załogowe lądowanie na Księżycu w 1969 roku nadal uważane jest za jeden z największych kamieni milowych w historii eksploracji kosmosu. Dziś chcielibyśmy zabrać Was w podróż na kolejny, nie mniej imponujący księżyc. Nasz dzisiejszy film jest poświęcony jednemu z najsłynniejszych naturalnych satelitów w naszej sieci planetarnej: księżycowi Jowisza, Europie. Wyjaśnimy, czym charakteryzuje się to ciało niebieskie, jakie misje zostały przeprowadzone, aby je zbadać, a także pokażemy zapierające dech w piersiach prawdziwe obrazy Europy.
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » poniedziałek 06 wrz 2021, 17:10

Pierwsze prawdziwe zdjęcia Kallisto - Co znaleźliśmy!
6 wrz 2021

https://www.youtube.com/watch?v=W7CEz5fS2iw

TheSimplySpace

Callisto jest drugim co do wielkości księżycem Jowisza, zaraz po Ganimedesie i jest nazywany Jowiszem IV. W całym Układzie Słonecznym Kallisto o średnicy 4820 kilometrów zajmuje trzecie miejsce wśród wszystkich księżyców po Ganimedesie i Tytanie, największym księżycu Saturna. Callisto jest sklasyfikowany jako lodowy księżyc, a jego powierzchnia ma drugą największą liczbę kraterów ze wszystkich ciał niebieskich w naszym Układzie Słonecznym, po księżycu Saturna- Phoebe. Księżyc Callisto został nazwany na cześć nimfy Callisto, kochanki najpotężniejszego greckiego boga, Zeusa. Nazwa pochodzi od greckiego słowa „kallíste” i oznacza „najpiękniejszy”.
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » środa 15 wrz 2021, 17:48

Pierwsze prawdziwe obrazy z Ganimedesa! – Co znaleźliśmy?
12 wrz 2021

https://www.youtube.com/watch?v=KePvM3xNeH4

TheSimplySpace

Wystarczy rzut oka na firmament, aby przekonać się o zapierającej dech w piersiach różnorodności naszej galaktyki. Kiedy patrzymy w niebo w pogodne noce, możemy jedynie domyślać się galaktycznych sekretów, które drzemią w nieskończonych przestrzeniach kosmosu. W ostatnich dziesięcioleciach nowoczesne badania kosmiczne osiągnęły nowe kamienie milowe. Chociaż w 1969 roku udało nam się po raz pierwszy wysłać mieszkańca Ziemi na Księżyc, wciąż istnieją niezliczone ciała niebieskie we wszechświecie, które obecnie są niemożliwe do zdobycia dla załogowego lotu kosmicznego. Nie oznacza to jednak, że my, ludzie nie mamy szans na podziwianie różnych planet naszego Układu Słonecznego. NASA i inne międzynarodowe agencje kosmiczne od pewnego czasu są w stanie wysyłać bezzałogowe sondy w kosmos, gdzie nowoczesne statki kosmiczne zbierają ważne dane i godne podziwu obrazy obcych ciał niebieskich. Chociaż pojawiły się już liczne doniesienia na temat Marsa, Saturna i reszty, w naszym dzisiejszym artykule chcemy skupić się na konkretnym obiekcie, który jest nie mniej fascynujący niż jego słynni galaktyczni sąsiedzi. Mówimy o księżycu Jowisza, Ganimedesie. W tym filmie dowiesz się, co charakteryzuje tego naturalnego satelitę, jakie oszałamiające zdjęcia ciała niebieskiego już istnieją i jakie misje zostały przeprowadzone w celu zbadania tego księżyca. Jeśli podobają Ci się nasze filmy, wesprzyj nas kciukiem w górę, zasubskrybuj SimplySpace i czekaj na filmy, które pojawią się w przyszłości.
0 x



Awatar użytkownika
janusz
Administrator
Posty: 17624
Rejestracja: środa 14 lis 2012, 22:25
x 29
x 930
Podziękował: 32134 razy
Otrzymał podziękowanie: 25753 razy

Re: Jowisz

Nieprzeczytany post autor: janusz » piątek 08 paź 2021, 16:21

Czy Wielka Czerwona Plama znika?
7 paź 2021

https://www.youtube.com/watch?v=ILJrT-by6vo

AstroHobby

Najbardziej charakterystyczna burza naszego Układu Słonecznego jest bezsprzecznie wielka, czerwona i przypominająca plamę. Nowe badania opublikowane w czasopiśmie Geophysical Research Letters dodają kolejny element do zagadki Wielkiej Czerwonej Plamy na Jowiszu: Wiatry w jej najbardziej zewnętrznych częściach przyspieszają, a jej kształt zmienia się, stając się coraz bardziej okrągły i mniej przypominający cygaro. Czy to oznacza, że Wielka Czerwona Plama jest zagrożona zniknięciem?
0 x



ODPOWIEDZ